Faktoring pełny

Faktoring pełny zdejmuje z Ciebie ryzyko niewypłacalności odbiorcy — sytuacji, w której kontrahent nie płaci, bo nie ma z czego: upadł, wszedł w restrukturyzację albo trwale utracił zdolność regulowania zobowiązań. Jeśli to nastąpi, wypłacona Ci wcześniej zaliczka zostaje u Ciebie, a stratę pokrywa faktor wraz z ubezpieczycielem.

Ochrona nie obejmuje natomiast sporu handlowego. Jeżeli odbiorca odmawia zapłaty, bo kwestionuje jakość towaru, zgłasza reklamację albo twierdzi, że usługa nie została wykonana zgodnie z umową, ryzyko wraca do Ciebie — i słusznie, bo to spór o wykonanie Twojego zobowiązania, nie o wypłacalność kontrahenta. Dlatego staranna dokumentacja dostaw i odbiorów ma w faktoringu pełnym większe znaczenie niż gdziekolwiek indziej.

Poza ochroną dostajesz też coś, czego łatwo nie docenić: bieżącą ocenę wiarygodności swoich odbiorców. Ubezpieczyciel monitoruje ich kondycję i potrafi obniżyć limit, zanim problemy staną się widoczne z zewnątrz. To sygnał ostrzegawczy, którego samodzielnie zwykle nie masz skąd wziąć.

Zanim faktor obejmie odbiorcę ochroną, ubezpieczyciel nadaje mu limit kredytowy — maksymalną kwotę, do której gotów jest wziąć na siebie ryzyko. Limit zależy od kondycji finansowej kontrahenta, jego historii płatniczej i branży, w której działa. Sprzedaż powyżej limitu nadal możesz prowadzić, ale nadwyżka nie będzie chroniona.

Limity bywają zmienne w czasie i to jest istotne przy planowaniu. Pogorszenie wyników odbiorcy albo sygnały o zatorach w jego branży mogą skutkować obniżeniem limitu z miesiąca na miesiąc. Dobrą praktyką jest sprawdzanie aktualnych limitów przed przyjęciem dużego zamówienia — zwłaszcza od kontrahenta, którego udział w Twojej sprzedaży jest znaczący.

Faktoring pełny jest droższy od wariantu z regresem, bo w cenę wliczona jest składka ubezpieczeniowa i marża za przejęte ryzyko. Wysokość dopłaty nie jest stała — zależy od oceny Twoich odbiorców przez ubezpieczyciela, rozproszenia sprzedaży i branży. Firma sprzedająca dziesięciu stabilnym kontrahentom zapłaci za ochronę wyraźnie mniej niż firma, w której jeden odbiorca odpowiada za połowę obrotu.

Rozsądny sposób oceny tej dopłaty to porównanie jej z marżą, jaką realizujesz. Jeśli sprzedajesz z marżą kilkunastu procent, utrata jednej dużej faktury kasuje zysk z kilku miesięcy pracy. Dopłata za ochronę bywa wtedy tańsza niż jednorazowe zdarzenie, przed którym zabezpiecza — i to jest właściwe kryterium decyzji, a nie sama różnica w stawce.

Ochronę przed niewypłacalnością odbiorców można kupić także osobno, jako polisę ubezpieczenia należności, i finansować sprzedaż tańszym faktoringiem z regresem. Taki układ bywa korzystniejszy dla firm o dużym, rozproszonym obrocie, które i tak potrzebują polisy na całość sprzedaży, a faktoringiem obejmują tylko jej część.

Faktoring pełny wygrywa prostotą: jedna umowa, jeden partner, jedno rozliczenie i brak ryzyka, że wypłata z polisy nie pokryje się z tym, co finansuje faktor. Dla większości firm z sektora małych i średnich przedsiębiorstw to argument rozstrzygający — koszt obsługi dwóch osobnych relacji zjada oszczędność na składce.